Stresli zamanlarımda beni kurtarıp sakinleştiren, sakin huzurlu zamanlarımda yapmaya çalıştığımda ise sinirlerimi inanılmaz geren bir uğraştır bu. Son bir-iki yıldır çok az stresli geçiyor olacak ki sadece 1,5 yapbozu bitirebilmişim. Bitmiş olanını geçen hafta sonu Bauhaus'taki çerçeveciye götürdük ve bu salı günü nihayet alıp asıl sahibine teslim ettik. Yapmayı severim ama bir tanesini bile evimizde bulamazsınız - hep hediye olarak dağıtıyorum. Hazırını görünce yapbozun kendisinden daha çok çerçevesine bayıldım... Bu kadar mı isabetli olur seçimim?! :") Şimdi de Neon serisine devam edeyim mi, etmeyeyim mi diye düşünüyorum... Yapbozdaki sarı ışıklar karanlıkta çok güzel parıldıyorlar, aynı duvarda bu serinin birkaçı daha olursa belki çok daha güzel olur ... Gerçi hediyenin sahibesine de sormam lâzım, bu köprü ve binalardan birkaç tane daha ister mi diye?
Geçenlerde ilk defa da kendim için bir yapboz aldım, tam sevdiğim gibi - bol yeşillikli çiçekli bir tablo. Gerçi bittiğinde onu nereye asacağımı henüz bilmiyorum. Çerçevesini ve alt kısmını iki günde bitirdim, ortalarda ise çok fena takıldım. Bütün parçalar birbirinin aynısı gibi, bir türlü ilerleyemiyor... İnşallah, bir gün biter...
